GreekEnglish (United Kingdom)Russian (CIS)
Βρίσκεστε εδώ: Για τους επισκέπτες / Για τις Κυκλάδες / Τοπικά Προϊόντα και Γαστρονομία

Τοπικά Προϊόντα και Γαστρονομία

Για τα τοπικά προϊόντα

Η ιδιαίτερη μορφολογία της γης των Κυκλάδων έπαιξε για αιώνες τον πρωταρχικό ρόλο στις βιοποριστικές ασχολίες των κατοίκων της. Νησιά που κυκλώνονται από τη θάλασσα, που τους δίνει πλούσια τα ελέη της, αλλά ταυτόχρονα τα υποχρεώνει να είναι αυτάρκη, νησιά με λιγοστά πεδινά και ακόμα λιγότερα οροπέδια, όπου το νερό σπανίζει, πλαγιές όπου οι άνθρωποι έχτισαν υπομονετικά πεζούλες με ξερολιθιές, για να καλλιεργούν τη γη και να τρέφουν τα ζώα τους, μοχθώντας για τον επιούσιο.

Η καλλιέργεια της κυκλαδικής γης δίνει τις βασικές πρώτες ύλες για την επιβίωση: ελαιόλαδο, πατάτες, φάβα, άνυδρες τομάτες, κάπαρη. Τα ψάρια γίνονται παστά ή «γούνα» (μια από τις πιο αξιοπερίεργες σπεσιαλιτέ αποξηραμένου ψαριού, κυρίως στην Πάρο), για να διαρκέσουν όλο το χειμώνα. Τα κρεατικά παστώνονται κι αυτά και γίνονται λουκάνικα, σίγλινα, λούζα ή απόκτι. Τα τυροκομικά προϊόντα αποκτούν φήμη πέρα από τα όρια των Κυκλάδων: η κοπανιστή της Σύρου, της Τήνου και της Μυκόνου, η τυροκαυτερή της Νάξου, η γραβιέρα της Νάξου και της Τήνου, το χλωρό τυρί της Σαντορίνης, το Σαν Μιχάλη της Σύρου, το αρσενικό της Νάξου και της Σίκινου, η πετρωτή της 'Ανδρου και της Τήνου, το μαλαχτό τυρί της 'Ανδρου, το (α)σκοτύρι της Ίου. Τοπική σπεσιαλιτέ της Σίφνου και της Φολεγάνδρου είναι το «γυλωμένο» τυρί, το πιο ασυνήθιστο τυρί σε όλη την Ελλάδα, που ωριμάζει και διατηρείται μέσα στο κατακάθι του κρασιού.

Τα πετρώδη και φτωχά σε βλάστηση νησιά των Κυκλάδων, καλυμμένα από χαμηλούς θάμνους και θυμάρι, δίνουν εξαιρετικό μέλι, βασικό συστατικό της κυκλαδίτικης διατροφής και πρώτη ύλη για άπειρες γλυκές παραλλαγές.

Η αξιοποίηση κάθε σπιθαμής καλλιεργήσιμης γης από τους χιλιάδες Κυκλαδίτες αμπελουργούς δημιούργησε μέσα στο χρόνο μια μοναδική και πλούσια παράδοση αμπελιού και κρασιού. Ξεχωριστή παρουσία στην παραγωγή κρασιού στις Κυκλάδες έχουν η Σαντορίνη και η Πάρος, με λευκές ποικιλίες όπως αϊδάνι, αθήρι, μονεμβασιά, και κόκκινες όπως μανδηλαριά. Φημισμένοι είναι οι παραδοσιακοί σαντορινιώτικοι τύποι κρασιού μπρούσκο, νυχτέρι και το «λιαστό» δυνατό κρασί βινσάντο. Η 'Ανδρος, η Τήνος και η Νάξος παράγουν επίσης ορισμένα θαυμάσια είδη κρασιού. Και βέβαια, κοντά στα οργανωμένα οινοποιεία, σε όλα τα νησιά υπάρχουν πολλοί οινοποιοί που συνεχίζουν την τοπική παράδοση αξιοποιώντας ξεχασμένες και σπάνιες ποικιλίες σταφυλιών όπως στροφυλιάτικο, σεριφιώτικο, αυγουστιάτης, κατσανό, αρμελετούσα, πρόνικο, ρωμέικο, ασκαθάρι, μαυρολιάτης.

Για τη γαστρονομία

Η κουζίνα των Κυκλάδων, παρά τον σχετικά μικρό αριθμό πρώτων υλών που παράγουν τα νησιά, εντυπωσιάζει με την ποικιλία, την πρωτοτυπία και την απλότητά της, επιφυλάσσοντας ατελείωτες γευστικές εκπλήξεις: ψάρια γεμιστά στο φούρνο, χταποδοκεφτέδες, ρεγγοσαλάτα, αχινοσαλάτα, σαλιγκάρια σκορδαλιά (Πάρος), χταπόδι γιουβέτσι (Σχοινούσα), μαριναρισμένα ψάρια «σαβόρο» (Κύθνος), αγριοκούνελο κρασάτο (Αντίπαρος), πασπαλάς (κομματάκια χοιρινού μαγειρεμένα με τομάτα και αυγά, Κέα), λαδένια (λαδόψωμο µε τοµάτα και κρεµμύδι, Κίμωλος), πατατάτο (κατσικάκι μαγειρεμένο με πατάτες, τομάτα και μυρωδικά, «εθνικό φαγητό» στις Μικρές Κυκλάδες), πατάτες «πενταράτες» (Νάξος), φάβα «παντρεμένη» με θυμάρι και κάπαρη (Θηρασιά), καρπουζένια (γλυκιά πίτα με καρπούζι, μέλι και σουσάμι, Φολέγανδρος).

Και, βέβαια, ξεχωριστά φαγητά δίνουν τον εορταστικό τόνο σε όλες τις μεγάλες ημέρες του χρόνου: Το Πάσχα στην 'Ανδρο ψήνουν σε παραδοσιακό φούρνο τον «λαμπριάτη», αρνί γεμιστό με τυρί, αυγά, χόρτα, άνηθο και δυόσμο. Στη Σίφνο το επίσημο αναστάσιμο φαγητό είναι το «μαστέλο», αρνί ψημένο στο φούρνο πάνω σε κληματόβεργες με ντόπιο κόκκινο κρασί και άνηθο. Στην Ηρακλειά ψήνουν αρνί ή κατσίκι γεμιστό με πλιγούρι, βούτυρο, τυρί και καρύδια, στη Σχοινούσα αρνί γεμιστό με ρύζι και μυρωδικά, και στη Νάξο αρνί γεμιστό με συκωταριά, τυρί και μπαχαρικά.

Η γλυκιά κουζίνα των Κυκλάδων έχει να επιδείξει τα θαυμάσια γλυκά του κουταλιού, τα μυρωδάτα αμυγδαλωτά, το κυδωνόπαστο της Νάξου, το καρυδάκι της 'Ανδρου και, βέβαια, τα ξακουστά λουκούμια και τις χαλβαδόπιτες της Σύρου.

Στις γιορτές, στους γάμους και στα βαφτίσια σερβίρουν το πατρο(μητρο)παράδοτο κουφέτο από αμύγδαλα βρασμένα στο ντόπιο μέλι, παστέλι πάνω σε φύλλα λεμονιάς, ψημένη ρακή (ηδύποτο με ρακή, μέλι και βότανα), κίτρο (σπεσιαλιτέ της Νάξου) και λικέρ (βύσσινο ή μανταρίνι). Τα Χριστούγεννα οι νοικοκυρές στη Φολέγανδρο τηγανίζουν «μακαρόνες», τα Φώτα στη Δονούσα φτιάχνουν φωτόπιτες, το Πάσχα στην Τήνο σερβίρουν λυχναράκια και στη Σαντορίνη μελιτίνια (γλυκά τυροπιτάκια από φρέσκια ανάλατη μυζήθρα αρωματισμένα με μαστίχα, κανέλα, πορτοκάλι ή βανίλια).

Και έτσι οι κυκλαδίτικες γεύσεις ενώνουν το παρελθόν με το παρόν, τους φιλοξενούμενους με τους οικοδεσπότες, τους επισκέπτες με τους ντόπιους και η ζωή γίνεται πιο γλυκιά!

 

 

Search Hotels

Check-in date

Check-out date

icongameGR