Ιστορία

 

Παρόλο που λίγα πράγματα είναι γνωστά για την ιστορική διαδρομή της, είναι βεβαιωμένο ότι κατοικούνταν από την αρχαιότητα. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους παρουσίασε πλούσια εμπορική δραστηριότητα όπως μαρτυρούν τα άφθονα κεραμικά ευρήματα και το πλήθος των κατεστραμμένων Βυζαντινών Ναών ('Αη Γιάννης, 'Αγιος Αντώνιος, Προφήτης Ηλίας, Σταυρός, Αγία Τριάδα).

Αργότερα η Σχοινούσα υπήρξε ορμητήριο των πειρατών. Οι όρμοι Μερσήνι, Σιφνέικο, Λιόλιου, Μπαζαίου, Γερολιμνιώνα ήταν τα κρησφύγετά τους. Κατά την Τουρκοκρατία το νησί ερημώθηκε και ιδιοκτησιακά περιήλθε στη Μονή Χοζοβιώτισσας Αμοργού. Με την απελευθέρωση οι καλόγεροι της Μονής εγκατέστησαν στο νησί μερικές οικογένειες από την Αμοργό και έτσι η Σχοινούσα άρχισε και πάλι να κατοικείται.
Οι νεοφερμένοι στο νησί άρχισαν να καλλιεργούν τη γη, να εκτρέφουν ζώα, να ψαρεύουν και να οικοδομούν. Παρά τις αντίξοες συνθήκες οι κάτοικοι κατάφεραν να αναπτύξουν εμπορικές σχέσεις με τα γύρω νησιά, να ιδρύσουν σχολείο για τα παιδιά τους και ναούς για τις θρησκευτικές τους ανάγκες. Η απομόνωση όμως, οι οικονομικές κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες, ανάγκασαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού να ακολουθήσει τον δρόμο της ξενιτιάς. Σήμερα η ζωή στο νησί η ανάπτυξη του τουριστικού τομέα και η δημιουργία Γυμνασίου και Λυκείου συνέβαλαν στην παραμονή των κατοίκων και μάλιστα των νέων στο νησί.