Ιστορία



H Ηρακλειά κατοικήθηκε όπως και οι υπόλοιπες μικρές Κυκλάδες από την προϊστορική εποχή και στην αρχαιότητα ονομαζόταν Ηράκλεια.

Ανασκαφές στις θέσεις 'Αγιος Μάμμας και στον κάμπο του Αγίου Αθανασίου, έφεραν στο φως ευρήματα του κυκλαδικού πολιτισμού, ειδώλια, μαρμάρινες φιάλες, πυξίδες, εργαλεία κ.ά. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται σε ξένα μουσεία, όπως του Λονδίνου, του Μονάχου και της Νέας Υόρκης, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.

Τον Μεσαίωνα υπήρξε καταφύγιο των πειρατών, ενώ απομεινάρια της Ενετοκρατίας σώζονται ακόμα στο νησί.

Το 16ο αιών Η Ηρακλειά αποτελούσε μέρος της Αρχιεπισκοπής Σίφνου, ενώ για ένα διάστημα ανήκε στην ιδιοκτησία της Παναγίας Χοζοβιώτισσας Αμοργού. Τον 19ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στο νησί Αμοργιανοί, που δημιούργησαν τρεις οικισμούς: τον 'Αγιο Αθανάσιο, που σήμερα δεν κατοικείται πια, την Παναγία που είναι η Χώρα του νησιού και τον 'Αγιο Γεώργιο το λιμάνι του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής η Ηρακλειά συμμετείχε στην Αντίσταση. Οι όρμοι Τουρκοπήγαδο και Βορεινή Σπηλιά ήταν ορμητήρια Ελλήνων και Συμμάχων, ενώ στο χωριό Παναγιά λειτουργούσε ασύρματος που καθημερινά μετέδιδε πληροφορίες στο συμμαχικό στρατηγείο στο Κάιρο. Η Ηρακλειά αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα από το 1928.